Visual - markt

Nieuwe Hollandse waterlinie

logo Hollandse WaterlinieDe Nieuwe Hollandse waterlinie is een oude verdedigingslinie, aangelegd tussen 1815 en 1940. Deze verdedigingslinie moest het meest bewoonde deel van Nederland beschermen tegen de vijand die ons land vanuit het oosten of het zuiden kon aanvallen.

De wijze waarop was legendarisch, maar ook typisch Hollands. Een strook met een lengte van 85 km en gemiddeld 4 kilometer breed werd veertig centimeter onder water gezet, zodat het voor een leger vrijwel onbegaanbaar was. Op plekken die niet onder water konden worden gezet, lieten de toenmalige bewindslieden prachtige forten bouwen. Zij vormden het sluitstuk van de Linie.

Ook een fors stuk van het Culemborgs grondgebied maakt zichtbaar deel uit van de Waterlinie. Het hele westelijke buitengebied vormde een belangrijk inundatieveld:

  • verdedigde de sluis, die het water vanuit de Lek in dit inundatiegebied moest inlaten.
  • Fort Everdingen vormde een belangrijk verdedigingswerk en meerdere groepsschuilplaatsen (zichtbaar als bunkers) zorgden voor de verdediging van het veld.
  • De Diefdijk maakte deel uit van de hoofdverdedigingslijn van de Waterlinie.

Na de Tweede Wereldoorlog verloor de Linie haar militaire functie. Wat restte was een landschap rijk aan water, laaggelegen veenweiden, slingerende dijken, waterkeringen, kanonkazematten en tientallen forten.

Kijk voor meer informatie over dit onderwerp op www.hollandsewaterlinie.nl.

Molenkade
Een van de ontwikkelingen om de inundatievelden weer zichtbaar te maken en het landschappelijk contrast tussen de oost- en westzijde van de hoofdverdedigingslijn, de Diefdijk, te versterken, is het project Molenkade. Daar is onder ander een bunker doorgezaagd, een uniek kunstproject. Van het doorzagen van de bunker is een film gemaakt.